Gaslighting

Czym charakteryzuje się gaslighting?

Charakterystyka gaslightingu

Gaslighting to forma manipulacji psychicznej, w której druga osoba jest systematycznie skłaniana do podważania własnych spostrzeżeń, pamięci, uczuć lub ocen sytuacji. Manipulacja może polegać na zaprzeczaniu faktom, przedstawianiu wydarzeń w sposób sprzeczny z doświadczeniem drugiej osoby, bagatelizowaniu jej emocji lub sugerowaniu, że jej reakcje są przesadzone i nieadekwatne. W efekcie osoba poddawana takiemu oddziaływaniu może stopniowo tracić zaufanie do własnego osądu i coraz częściej poszukiwać potwierdzenia u drugiej osoby. Gaslighting może występować w związkach partnerskich, rodzinie, przyjaźniach, grupach społecznych czy środowisku zawodowym. Szczególnie obciążająca jest sytuacja, w której manipulacja staje się powtarzalnym sposobem regulowania relacji i prowadzi do ograniczenia autonomii drugiej osoby.

Czynniki sprzyjające rozwojowi i utrwalaniu manipulacji

Gaslighting może być związany z dążeniem do uzyskania kontroli, uniknięcia odpowiedzialności, utrzymania określonego układu relacyjnego lub osiągnięcia osobistych korzyści. W relacji, w której występuje silna zależność emocjonalna, ekonomiczna lub społeczna, osobie doświadczającej manipulacji może być szczególnie trudno przeciwstawić się takiemu sposobowi traktowania. Dodatkowym czynnikiem utrudniającym rozpoznanie problemu może być naprzemienne doświadczanie bliskości, troski i odrzucenia lub agresji, które powoduje dezorientację i wzmacnia nadzieję na odzyskanie wcześniejszej jakości relacji. Z perspektywy psychodynamicznej znaczenie ma również sposób, w jaki człowiek reaguje na lęk przed utratą relacji, odrzuceniem czy konfliktem. Długotrwała potrzeba utrzymania więzi może sprzyjać rezygnowaniu z własnych odczuć i stopniowemu dostosowywaniu własnej interpretacji rzeczywistości do oczekiwań drugiej osoby.

Rozpoznanie gaslightingu

Rozpoznanie gaslightingu może być trudne, ponieważ manipulacja często ma charakter subtelny i rozwija się stopniowo. Nie każde zaprzeczanie, różnica pamięci czy konflikt dotyczący interpretacji wydarzeń oznacza gaslighting. Istotny jest powtarzalny wzorzec, w którym doświadczenia jednej osoby są systematycznie podważane, a odpowiedzialność za problemy jest konsekwentnie przenoszona na nią. Sygnałem ostrzegawczym może być narastające przekonanie, że nie można ufać własnej pamięci, emocjom lub ocenom, częsta potrzeba sprawdzania u innych, czy własne odczucia są uzasadnione, a także lęk przed wyrażaniem sprzeciwu. Ważne jest również zwrócenie uwagi na zmianę własnego funkcjonowania – szczególnie wtedy, gdy osoba wcześniej potrafiła podejmować decyzje samodzielnie, a w danej relacji zaczyna stale potrzebować potwierdzenia drugiej strony. W razie wątpliwości pomocna może być rozmowa z zaufaną osobą lub specjalistą, który pozwoli uporządkować doświadczenia bez narzucania z góry określonej interpretacji relacji.

Funkcjonowanie osoby doświadczającej gaslightingu

Długotrwałe podważanie własnych doświadczeń może prowadzić do dezorientacji, nasilonego lęku, poczucia winy, wstydu i obniżenia poczucia własnej wartości. Osoba może coraz częściej zastanawiać się, czy właściwie rozumie sytuację, czy jej emocje są uzasadnione i czy może ufać własnym decyzjom. W relacji może pojawić się nadmierne dostosowanie, unikanie konfliktów, potrzeba uzyskiwania aprobaty lub rezygnowanie z własnych granic. Z perspektywy psychodynamicznej szczególnie istotne jest stopniowe osłabianie spójnego poczucia siebie – własne potrzeby, emocje i oceny mogą być coraz trudniejsze do rozpoznania i utrzymania w obliczu silnego nacisku relacyjnego. Mechanizmy obronne mogą pomagać w znoszeniu napięcia i podtrzymaniu ważnej więzi, ale jednocześnie mogą utrudniać dostrzeżenie rzeczywistego charakteru relacji. Dlatego odzyskiwanie zaufania do własnych doświadczeń jest ważnym elementem powrotu do większej autonomii.

Konsekwencje długotrwałego gaslightingu

Długotrwałe doświadczenie gaslightingu może wpływać na poczucie własnej wartości, zdolność podejmowania decyzji oraz funkcjonowanie w kolejnych relacjach. Osoba może stać się bardziej nieufna wobec własnych emocji, obawiać się popełniania błędów i nadmiernie analizować własne zachowanie. Mogą pojawić się również objawy lękowe, obniżenie nastroju, poczucie bezradności, wycofanie społeczne czy trudności w budowaniu granic. Konsekwencje nie muszą jednak oznaczać trwałego uszkodzenia funkcjonowania psychicznego. W bezpiecznych relacjach i odpowiednio prowadzonej terapii możliwe jest stopniowe odzyskiwanie poczucia wpływu na własne życie, rozpoznawanie własnych potrzeb i odbudowywanie zaufania do własnego osądu. Szczególne znaczenie ma odróżnienie odpowiedzialności za własne zachowanie od odpowiedzialności za manipulacyjne zachowania drugiej osoby.

Psychoterapia i odzyskiwanie autonomii

Psychoterapia może stanowić ważną formę wsparcia dla osoby doświadczającej długotrwałej manipulacji. W terapii można bezpiecznie przyglądać się własnym doświadczeniom, emocjom i sposobom funkcjonowania w relacjach, a także rozpoznawać wzorce, które utrudniają stawianie granic i podejmowanie samodzielnych decyzji. W podejściu psychodynamicznym szczególne znaczenie ma odbudowywanie spójnego poczucia siebie, lepsze rozumienie własnych potrzeb i uczuć oraz analiza relacyjnych wzorców zależności, podporządkowania i kontroli. Ważnym celem jest również rozwijanie zdolności do tolerowania konfliktu i różnicy zdań bez automatycznego rezygnowania z własnej perspektywy. W zależności od sytuacji pomocne mogą być także inne formy psychoterapii, a niekiedy konsultacja psychiatryczna, szczególnie gdy pojawiają się nasilone objawy depresyjne lub lękowe. Terapia nie powinna zakładać, że osoba doświadczająca przemocy musi natychmiast zakończyć relację – ważne jest uwzględnienie jej bezpieczeństwa, realnych możliwości oraz stopniowe wzmacnianie autonomii i zdolności do podejmowania własnych decyzji.

Autor: prof. ucz. dr n. społ. Sylwester Bębas – psychoterapeuta

Więcej nt. gaslightingu w audycji:

Udostępnij post: