Uzależnienie od zakupów

Czym charakteryzuje się uzależnienie od zakupów?

Zakupy jako sposób regulowania emocji

Problemowe, kompulsywne kupowanie polega na tym, że nabywanie rzeczy przestaje służyć przede wszystkim zaspokajaniu rzeczywistych potrzeb, a zaczyna pełnić funkcję regulowania emocji i wewnętrznego napięcia. Sam zakup może przynosić chwilowe pobudzenie, ekscytację, ulgę lub poprawę nastroju, dzięki czemu na krótko zmniejsza przeżywane napięcie. Z czasem jednak może pojawić się coraz silniejsza potrzeba powtarzania tego zachowania, nawet wtedy, gdy prowadzi ono do problemów finansowych, konfliktów z bliskimi czy poczucia utraty kontroli. Charakterystyczny może stać się cykl narastającego napięcia, oczekiwania na zakup, pobudzenia podczas kupowania oraz późniejszego spadku nastroju, któremu towarzyszą wstyd, poczucie winy lub rozczarowanie sobą. W takim ujęciu znaczenie ma nie samo zainteresowanie zakupami, lecz sytuacja, w której stają się one jednym z podstawowych sposobów zmiany własnego stanu emocjonalnego.

Obraz siebie i poczucie własnej wartości

Kompulsywne kupowanie może być związane z tym, jak człowiek doświadcza samego siebie oraz własnej wartości. Nabywanie określonych przedmiotów może czasowo wzmacniać poczucie atrakcyjności, znaczenia, kompetencji lub przynależności i pomagać stworzyć bardziej pożądany obraz siebie. Nowa rzecz może dawać wrażenie, że dzięki niej człowiek stanie się bardziej interesujący, wartościowy lub lepiej odbierany przez innych. W niektórych przypadkach zakupy mogą więc pełnić funkcję kompensacyjną, chwilowo zmniejszając poczucie braku, niepewności czy niezadowolenia z siebie. Nie oznacza to jednak, że każda osoba nadmiernie kupująca doświadcza niskiej samooceny. Istotne jest indywidualne znaczenie zakupów oraz to, jakie wewnętrzne doświadczenia zostają dzięki nim na pewien czas zmienione. Z perspektywy psychodynamicznej ważne jest również to, czy poczucie własnej wartości opiera się na względnie spójnym obrazie siebie, czy w dużym stopniu zależy od zewnętrznych potwierdzeń, posiadania i oceny innych.

Regulacja emocji i trudność w odraczaniu działania

Kompulsywne kupowanie może być związane z trudnością w tolerowaniu napięcia, frustracji i nieprzyjemnych stanów emocjonalnych. Zakupy mogą służyć szybkiemu zmniejszeniu smutku, lęku, złości, samotności, nudy czy poczucia pustki, dostarczając natychmiastowego doświadczenia przyjemności lub ulgi. W niektórych sytuacjach zachowanie zakupowe może również dawać poczucie kontroli i sprawczości, szczególnie wtedy, gdy inne obszary życia są przeżywane jako trudne do przewidzenia lub pozostające poza wpływem człowieka. Znaczenie mogą mieć także wcześniejsze doświadczenia związane z przeżywaniem emocji, relacjami oraz sposobami radzenia sobie z napięciem. Nie chodzi jednak o proste przypisywanie problemu określonym doświadczeniom z dzieciństwa, lecz o rozumienie indywidualnego sposobu regulowania emocji i powtarzających się wzorców zachowania. W terapii ważne staje się stopniowe rozwijanie zdolności do rozpoznawania i tolerowania własnych stanów emocjonalnych bez konieczności natychmiastowego rozładowywania ich poprzez zakupy.

Cykl kompulsywnego kupowania i utrata kontroli

Problemowe kupowanie może utrwalać się poprzez powtarzający się cykl, w którym napięcie prowadzi do fantazji o zakupie, następnie pojawia się oczekiwanie i pobudzenie, a sam moment kupowania przynosi chwilową ulgę lub przyjemność. W tym stanie znaczenie rzeczywistej potrzeby przedmiotu może zostać przesłonięte przez potrzebę zmiany własnego samopoczucia. Po zakupie pobudzenie stopniowo opada, a mogą pojawić się wstyd, poczucie winy, rozczarowanie lub lęk związany z wydanymi pieniędzmi. Te nieprzyjemne emocje mogą ponownie zwiększać napięcie i prowadzić do kolejnego epizodu kupowania. Z czasem osoba może coraz częściej myśleć o zakupach, ukrywać wydatki, nabywać rzeczy, których nie potrzebuje, albo podejmować decyzje finansowe mimo świadomości ich konsekwencji. Utrata kontroli nie musi oznaczać całkowitej niemożności powstrzymania się od zakupów – ważne jest stopniowe ograniczenie swobody wyboru i coraz silniejsze podporządkowanie zachowania potrzebie uzyskania określonego stanu emocjonalnego.

Konsekwencje dla finansów, relacji i codziennego funkcjonowania

Kompulsywne kupowanie może wpływać na wiele obszarów życia. Konsekwencje finansowe mogą obejmować nadmierne wydatki, zadłużenie, utratę oszczędności lub trudności w regulowaniu podstawowych zobowiązań. Ukrywanie zakupów i rzeczywistych wydatków może prowadzić do konfliktów oraz osłabienia zaufania w bliskich relacjach. Z czasem mogą pojawić się również zaniedbania obowiązków, ograniczenie innych aktywności i zainteresowań oraz narastające poczucie bezradności. Towarzyszące temu wstyd, lęk, poczucie winy czy obniżony nastrój mogą dodatkowo wzmacniać potrzebę szukania ulgi poprzez kolejne zakupy. W przypadku dzieci i młodzieży szczególne znaczenie ma rozwijanie poczucia własnej wartości niezależnego od posiadania i konsumpcji oraz uczenie rozpoznawania potrzeb, impulsów i emocji. Ważną rolę odgrywają również rodzinne zasady dotyczące pieniędzy, rozmowa o emocjach oraz tworzenie przestrzeni dla aktywności i relacji, które dostarczają poczucia kompetencji, przynależności i satysfakcji niezależnie od kupowania.

Psychoterapia i odzyskiwanie wpływu na zachowania zakupowe

W psychoterapii ważne jest nie tylko ograniczenie zakupów, lecz przede wszystkim zrozumienie, jaką funkcję pełnią one w życiu konkretnej osoby. Praca psychodynamiczna może koncentrować się na sposobie przeżywania własnej wartości, obrazie siebie i innych, relacjach, trudnościach w regulowaniu emocji oraz powtarzających się sytuacjach, w których pojawia się potrzeba kupowania. Znaczenie może mieć również rozpoznawanie sposobów radzenia sobie z poczuciem braku, samotnością, zależnością, złością, wstydem czy napięciem oraz tego, jaką ochronną funkcję pełni zachowanie zakupowe. W relacji terapeutycznej możliwe jest stopniowe rozwijanie bardziej spójnego obrazu siebie, większej tolerancji na ambiwalencję i frustrację oraz zdolności do pozostawania w kontakcie z trudnymi emocjami bez natychmiastowego działania. Celem jest odzyskanie większej swobody wyboru i możliwość zaspokajania potrzeb w sposób bardziej elastyczny, bez podporządkowania ich przymusowi kupowania. W zależności od sytuacji psychoterapia może być uzupełniona o pracę nad organizacją finansów i nawykami zakupowymi oraz konsultację psychiatryczną w przypadku współwystępujących zaburzeń lub nasilonych objawów emocjonalnych.

Autor: prof. ucz. dr n. społ. Sylwester Bębas – psychoterapeuta
 
Więcej nt. uzależnienia od zakupów w audycji:

Udostępnij post: